PROGRAM KONFERENCJI

Członkini Koalicji Prezesi-wolontariusze: Aneta Podyma-Milczarek (Pramerica TUiR SA)
10.10-10.50

Miniwykłady

    1. Prezesi, pracownicy a prawa człowieka.
      Wystąpienie: Sylwia Spurek (zastępczyni Rzecznika Praw Obywatelskich)
    2. Wolontariat pracowniczy jako element raportowania pozafinansowego.
      Wystąpienie: Aleksandra Stanek-Kowalczyk (Deloitte)
    3. LEVER – narzędzie do samodzielnej oceny kompetencji miękkich.
      Wystąpienie: Marzena Kacprowicz (Fundacja Dobra Sieć)
    4. Technologia na potrzeby wolontariatu pracowniczego. Aplikacja, która pozwoli ci działać efektywniej i skuteczniej.
      Wystąpienie: Ewa Krupa (Fundacja Orange), Jacek Siadkowski (Gerere Fun for Good)
Prowadzenie: Jacek Jakubowski (Grupa Trop)
11.50-12.10

PRZERWA KAWOWA

Teza: „Wolontariat to czysty altruizm i poświęcenie”

Uczestnicy: członkowie Koalicji Prezesi-wolontariusze i zaproszeni goście

Prowadzi: Grzegorz Nawrocki

Nagrody wręczają członkowie Koalicji Prezesi-wolontariusze

O konferencji

Paweł Łukasiak, prezes Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce

Bohaterem piątej już konferencji Koalicji Prezesi-wolontariusze jest człowiek – wolontariusz, pracownik, obywatel. Ten mały jubileusz przyniósł zmianę formuły, program spotkania będzie różnorodny i dynamiczny – obejmie miniwykłady, wspólny dla wszystkich uczestników warsztat, debatę oksfordzką z udziałem członków Koalicji oraz – po raz pierwszy – wręczymy Nagrody „Człowiek wiedzy i doświadczenia”. Istotą człowieczeństwa jest dzielenie się wiedzą: kolejne pokolenia to właśnie robią, wychowując swoich następców. Nowe technologie pozwoliły na gromadzenie informacji w niebywały dotąd sposób, ale bez bezpośredniego przekazywania wiedzy połączonego z doświadczeniem trudno mówić o rozwoju.

Budowanie kultury dzielenia się wiedzą i doświadczeniem wymaga specjalnych warunków. Nie stwarza ich atmosfera rywalizacji ani silnej konkurencji o miejsce w zespole. Idąc w kierunku bardziej partycypacyjnego zarządzania i większego uczestnictwa, tak aby dać przestrzeń na wymianę wiedzy i doświadczenia, warto wykorzystać atuty wolontariatu. Służy on nie tylko rozwijaniu kompetencji liderskich, lecz także pozwala na doskonalenie umiejętności funkcjonowania w zespole. Coraz częściej mówi się o tym, że w jednej organizacji może być wielu liderów. Jest to zarządzanie partycypacyjne: w różnych obszarach różne osoby przejmują funkcje liderskie. Dzięki temu łatwiej o innowacje, odwagę w podejmowaniu decyzji, wymianę doświadczeń, wzajemne zaufanie czy wreszcie – budowanie ducha zespołu. Te wartości są bezcenne na współczesnym rynku pracy, a wolontariat daje szansę na ich rozwój i praktykowanie.

Nawyk bezinteresownego dzielenia się wiedzą i doświadczeniem nie jest łatwy do wyrobienia. Jednak przez lata edukacji i ewolucji sposobów zarządzania przestał on być postawą niezwykłą. Chcemy pokazać, że można ją przejawiać i odnosić sukcesy. Dzielenie się wiedzą nie wiąże się przecież z ryzykiem utraty jakiegoś przywileju, lecz jest cechą nowoczesnego przywództwa, dzięki któremu zyskujemy o wiele więcej – autorytet, zaufanie współpracowników, odwagę do działania. Wiedza i doświadczenia stają się naszymi wspólnymi zasobami. I my chcemy nagrodzić tych, którym zależy, by jak najwięcej ludzi miało do nich dostęp.

Nagrodzenie osób, które potrafią się dzielić wiedzą i doświadczeniem, jest początkiem drogi, którą stawiamy sobie za cel: tworzenia nowoczesnego wzorca wolontariatu, który jest także wzorcem nowoczesnych postaw, opartych na współpracy, dialogu, empatii, partycypacji. Chcemy uświadomić, że dzięki zastosowaniu nowoczesnych rozwiązań, zorientowanych na poszukiwanie innowacji i odpowiadających na wyzwania współczesnej gospodarki, wolontariat może usunąć lukę, której nie potrafią wypełnić ani współczesne systemy edukacji, ani organizacje funkcjonujące na rynku pracy. Podczas V Konferencji Koalicji chcemy przedstawić nie tylko ludzi, lecz także pewien model i nową rolę wolontariatu jako przestrzeni edukacji i rozwoju, w której można nauczyć się różnych postaw i zachowań, by następnie je propagować, pokazywać i rozwijać.

Tak jak dla nowych modeli funkcjonowania różnych rozwiązań potrzebne są dobre praktyki, tak dla promocji zmian postaw są potrzebni konkretni ludzie, którzy pokazują, jak można je wprowadzać w życie. Nagroda „Człowiek wiedzy i doświadczenia” jest odpowiedzią na potrzebę poszukiwania autorytetów, wzorów do naśladowania. Bez nich nie możemy mówić o wychowywaniu, które wpaja zasady, jak prowadzić dialog, współpracować, dzielić się wiedzą i doświadczeniem, budować nowe, partycypacyjne modele zarządzania. Bardzo nam potrzeba takich bohaterów. Doceniamy dokonania tych, którzy zostali zgłoszeni do Nagrody „Człowiek wiedzy i doświadczenia”. Zależy nam na propagowaniu idei wolontariatu kompetencji, na promocji korzyści, jakie on daje, a przede wszystkim na zwiększeniu świadomości roli, jaką może współcześnie odgrywać. Pokazywanie zalet wolontariatu kompetencji to wyzwanie dla członków Koalicji Prezesi-wolontariusze, a także dla samych organizacji i wolontariuszy na nadchodzące lata. Bez rozwoju idei wolontariatu kompetencji zmiana postaw nie nastąpi odpowiednio szybko ani na odpowiednią skalę. A jest ona niezbędna zarówno dla rynku pracy, idei wolontariatu, jak i dla rozwoju cywilizacyjno-ekonomicznego naszego społeczeństwa.

  • Prezesi, pracownicy a prawa człowieka.

Wystąpienie: Sylwia Spurek (zastępczyni Rzecznika Praw Obywatelskich)

Prawa i wolności człowieka to nie tylko prawo do sądu czy wolność zgromadzeń, zakaz tortur i prawo do informacji. Dotyczą one wszystkich obszarów życia. W miejscu pracy odnoszą się one np. do zasady równości i niedyskryminacji. Istnieje jednak obszar naruszeń tych praw, o jakim zapewne niewiele się słyszy w ramach tzw. CSR. To przemoc wobec kobiet, w tym w miejscu pracy, i przemoc w rodzinie. To problemy obarczone wieloma stereotypami, często lekceważone. I mimo funkcjonowania stosunkowo dobrych rozwiązań prawnych, trudno – właśnie ze względu na te stereotypy – je zwalczać. A każdy z nas może odegrać bardzo ważną rolę w przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i w rodzinie. Ogromne znaczenie ma oczywiście praca wolontariuszy działających w ośrodkach wsparcia, ale nie tylko o nich mowa. Porozmawiajmy o tym przy okazji odbywającej się właśnie kampanii 16 Dni przeciw Przemocy wobec Kobiet.

  •  Wolontariat pracowniczy jako element raportowania pozafinansowego. 

Wystąpienie: Aleksandra Stanek-Kowalczyk (Deloitte)

Informacje o wolontariacie pracowniczym są ważnym elementem raportów społecznych. Pokazują, w jaki sposób przedsiębiorstwa angażują swoich pracowników na rzecz wspierania realizacji celów społecznych. W niektórych organizacjach wolontariat pracowniczy jest traktowany nie tylko jako narzędzie wspierające działania dotyczące zaangażowania społecznego, lecz także rozwój pracowników: ich umiejętności zarządzania zespołem, pracy w grupie czy pracy projektowej. Dlatego też firmy te umieszczają informacje o wolontariacie w części poświęconej zarządzaniu zasobami ludzkimi. Analiza informacji o wolontariacie pracowniczym pozwala zrozumieć, w jakiej skali proces ten jest wykorzystywany w danym przedsiębiorstwie, jakie są jego efekty – zarówno dla organizacji, jak i dla beneficjentów – oraz jak jest on rozwijany.

  • LEVER – narzędzie do samodzielnej oceny kompetencji miękkich.

Wystąpienie: Marzena Kacprowicz (Fundacja Dobra Sieć)

Komunikatywność, praca zespołowa, organizacja czasu – to tylko kilka kompetencji, które można rozwijać podczas wykonywania zadań wolontariackich. Wielu wolontariuszy nie zdaje sobie jednak z tego sprawy, nie docenia również doświadczenia zdobywanego podczas wolontariatu. Czas to zmienić! Z pomocą przychodzi Model LEVER – proste narzędzie do walidacji kompetencji miękkich, które pomaga wolontariuszom odkrywać ich mocne strony. Więcej informacji: www.certyfikatlever.pl

 

  • Technologia na potrzeby wolontariatu pracowniczego. Aplikacja, która pozwoli ci działać efektywniej i skuteczniej.

Wystąpienie: Izabela Kręgiel (Fundacja Orange), Jacek Siadkowski (Gerere Fun for Good)

Wiele programów wolontariatu pracowniczego funkcjonuje w powtarzalnych, prostych do zautomatyzowania procesach. Dzięki wdrożeniu mądrej i dostosowanej do realiów wolontariatu aplikacji koordynator średniej wielkości programu mógłby zaoszczędzić do tysiąca godzin pracy swojej i kilku tysięcy godzin pracy wolontariuszy. Opowiemy o aplikacji, która powstała na potrzeby Fundacji Orange, a która może zostać wykorzystana zarówno do usprawnienia pracy dużych programów, jak i szybkiego rozwoju tych, które dopiero startują.

WARSZTAT „Empatia”

Prowadzenie: Jacek Jakubowski (Grupa Trop)


Jacek Jakubowski

Dorota Szczepan-Jakubowska

 

Dojrzałość empatyczna

 

Jakkolwiek empatia jest naszą wrodzoną predyspozycją, to w ciągu życia rozwija się w bardzo skomplikowaną strukturę poznawczo-emocjonalną. Jesteśmy szczęściarzami –biologicznie mamy wbudowaną umiejętność odbierania sygnału emocjonalnego od drugiej osoby. Łatwo tego doświadczyć, gdy wilgotnieją nam oczy na filmie. Ten rodzaj reakcji jest bardzo podstawowy. W czystej postaci cechuje małe dzieci. Przypomina to zarażanie się emocjami. Nie ma tu jednak jeszcze poznawczej reprezentacji stanów drugiej osoby. Dziecko, które płacze, bo inne dzieci też tak robią, nie wie, dlaczego tak się dzieje.

Dzieci w wieku od 18 miesięcy do dwóch lat są na ogół naturalnie empatyczne. Świadczą o tym np. często mało skuteczne próby pocieszania innego płaczącego dziecka. No bo co można zrobić, żeby to drugie się nie smuciło? Najczęściej dać to, co samemu daje satysfakcję – dać swojego misia czy przyprowadzić swoją mamę. Na marginesie: dorośli też często pocieszają innych tym, co im samym daje ukojenie. Czasami przynosi to pozytywne efekty, ale niestety częstokroć nie trafia w oczekiwania i potrzeby, dodatkowo złości lub martwi. Postępując wedle schematu, który jemu samemu przynosi ulgę, alkoholik powie: „Napij się”, tchórz: „Uciekaj”, a osoba o zablokowanej ekspresji: „Nie płacz”.

Wróćmy jednak do dzieci. Mały człowiek traktuje inne dziecko jak siebie samego. Widzieliście, że małe dzieci sądzą, że są niewidoczne, bo schowały głowę pod poduszkę? Większość z nich aż do mniej więcej czwartego roku życia nie wykazuje tzw. pełnoprawnej teorii umysłu. Polega ona na zdolności prawidłowego rozumienia, że inne osoby mogą mieć własne, różne od naszych, przekonania i odczucia. Uważa się, że teoria umysłu wiąże się ze składnikiem poznawczym empatii, tj. wraz z pojawieniem się zdolności tworzenia reprezentacji – wyobrażenia, pojęcia – innej osoby i jej stanów emocjonalnych oraz sposobu myślenia. Przykładem takiej zdolności mogą być próby oszukiwania rodziców (niech to będzie pociecha dla tych z nich, którzy wychowując dziecko, popadli w przerażenie). Żeby bowiem kogoś zmylić, trzeba zdać sobie sprawę z jego sposobu myślenia i emocji (choć oczywiście mogą to być trochę naiwne próby). Z rozwojem teorii umysłu wiąże się bardzo ciekawy przełom w życiu dziecka. Mowa o chwili, w której odkrywa ono, że co innego uspokaja różnych ludzi. W efekcie, kiedy widzi płaczące dziecko, przynosi mu jego misia albo przyprowadza jego mamę. Uczy się, że jest to skuteczniejszy sposób, by obniżyć istniejące źródło trudności.

Jeśli chodzi o mechanizmy obronne przed niechcianymi uczuciami, to dziecko ma już zdolność tworzenia reprezentacji poznawczych i wie, że inne dziecko płacze niezależnie od tego, czy jest obecnie obserwowane. Wyciąga z tego wniosek, że jego ucieczka nie przynosi ulgi płaczącemu, a zatem może koncentrować się na poszukiwaniu innych rozwiązań, czyli na wspieraniu poszkodowanego lub atakowaniu agresora będącego źródłem nieszczęścia. Jeśli okaże się to skuteczne – wzmocni jego zachowania prospołeczne i postawy moralne.

Na tej bazie w wieku lat 12-13 kształtują się postawy moralne: człowiek zaczyna rozumieć, czym jest sprawiedliwość, co to jest dobro wspólne, czym jest niekrzywdzenie, a czym miłość. Co więcej – zaczyna nazywać te stany, rozumieć i przyjmować. Czasami przybierają one formę pewnych ostro wyrażanych ideałów, które mogą np. ewoluować w młodzieńczy bunt. Mając czarno-biały ogląd świata, dziecko dostrzega sprzeczności w życiu rodzinnym, a nie mogąc zrozumieć ich źródła, buntuje się przeciwko rodzicom, którzy nie realizują własnych postanowień czy też nie przestrzegają ustalonych przez siebie norm. Taki bunt może towarzyszyć również dorosłym. Przykładem jest szukanie winnych i zbawicieli zamiast przyczyn problemów. Bunt taki może narastać aż do momentu, w którym dziecko dojrzeje do prowadzenia własnego, niezależnego życia.

Ważnym elementem ogólnej dojrzałości człowieka jest dojrzałość empatyczna. Jej istotną składową jest samoświadomość. Z jednej strony jest to umiejętność nazwania swoich emocji, a także w miarę niezakłócony wewnętrzny z nimi kontakt. Z drugiej jest to stały rozwój w sferze poznawczej. Chodzi tu o łączenie swoistego „apetytu na wiedzę” – nieustannego uczenia się, eksperymentowania, poznawania z pewnego dystansu, który często bywa trudny do utrzymania. Chodzi o głęboką świadomość, wewnętrzną zgodę na fakt, że modele myślowe są modelami, a nie rzeczywistością. Oznacza to, że to, co od lat wiemy albo czego właśnie się nauczyliśmy, może w najbliższym czasie okazać się nieprawdą albo tzw. starowiedzą, czyli czymś, co na skutek nieustannego rozwoju wiedzy właśnie się zdezaktualizowało.

Ta samoświadomość musi być uzupełniona gotowością na spotkanie drugiego człowieka. Każde wywołuje jakieś osobiste emocje, a także empatyczny odbiór emocji drugiego. Ponadto zdecydowana większość spotkań opiera się na rozmowie. Jej istotą jest stworzenie pola dialogu, w którym partnerzy bezpiecznie przedstawiają swój punkt widzenia. Tego rodzaju dojrzałość pozwala na znalezienia adekwatnego sposobu reakcji na swoje empatyczne przeżycia. Towarzyszymy komuś, gdy ten cierpi, lub walczymy, gdy trzeba stanąć w czyjejś obronie. Czerpiemy satysfakcję z cudzego lub wspólnego sukcesu, potrafimy wspólnie wypracowywać nowe rozwiązania.

Jest wielka różnica między adekwatnością emocjonalną a prostą emocjonalną empatią. Zauważmy, że naturalną empatyczną reakcją na oglądanie czyjejś krzywdy jest współczucie. Ale adekwatną – obrona albo aktywne wsparcie. Ofiara ofiarą, ale czy potrafimy też empatyzować z „agresorami”? A dopiero to pozwoli im pomóc albo ich zwalczyć. Gdy analizujemy procesy dojrzewania empatycznego, okazuje się, że dopiero ta zdolność świadczy o naszej pełnej dojrzałości empatycznej. Czym w takim razie jest dojrzała empatia? Prześledźmy to na przykładzie.

Wyobraźmy sobie, że znajdujemy się w pokoju ze znajomym z pracy, który właśnie się dowiedział, że został zwolniony. Jest potwornie przybity i zdenerwowany. Ma poczucie, że jego świat się zawalił. Jego emocje falują od smutku do wściekłości. Cała sytuacja budzi w nas sporo napięcia i lęku, bo nie wiemy, czy to koniec zwolnień. Zimny dreszcz przechodzi nam po plecach – może następni na liście jesteśmy właśnie my… To są emocje związane z naszą sytuacją. Jednocześnie odczuwamy współczucie – znamy sytuację naszego kolegi, wiemy, jak bardzo był zaangażowany w ostatni projekt, jakie nadzieje z nim wiązał. Wręcz fizycznie odczuwamy poczucie zawodu i niesprawiedliwości. Z drugiej strony wiemy, że firma przechodzi kryzys – spadły przychody, nie ma za co utrzymać dotychczasowego zatrudnienia. W jakimś sensie rozumiemy osoby, które musiały podjąć decyzję o zwolnieniach.

Przeżywane emocje mogą skłonić nas do różnych działań. Strach o siebie powoduje, że postanawiamy natychmiast się dowiedzieć, jak wygląda sytuacja w firmie. Emocje kolegi schodzą na dalszy plan, wręcz zaczynają nam przeszkadzać. Jeżeli dalej intensywnie „płyną” od niego, odcinamy się i wręcz wściekamy na niego. Jeżeli jednak kontrolujemy emocje, a nie na odwrót, możemy zająć się swoimi interesami, a niezależnie od tego spróbować koledze pomóc. Niestety, tu nie koniec pułapek. Możemy to zrobić niedojrzale, egocentrycznie, wręcz inwazyjnie: „Nie martw się stary, jakoś to będzie”, „Choć na piwo, trzeba się uchlać, to minie”, „O jejku, co ty teraz zrobisz?”, „Musisz się teraz przygotować na rozmowę z żoną…”. To wszystko pod pozorem pomocy pomaga ukryć własną bezradność i chęć jak najszybszego zredukowania nieprzyjemnego stanu emocjonalnego – własnego nieprzyjemnego stanu emocjonalnego. Możemy też „przejąć” emocjonalnie całą sytuację, wściekając się na pracodawcę tak, że to nas trzeba będzie uspakajać.

Jak mogłaby wyglądać reakcja oparta na dojrzałej empatii? Istotą jest tu sztuka pełnego skoncentrowania się na drugim człowieku. To pozwoli poczuć mu naszą obecność, zaangażowanie, życzliwość. Możemy go zapytać, czy chce zostać sam, czy wręcz przeciwnie – potrzebuje być z kimś. Ton głosu, ruchy naszych oczu, mimika twarzy zasygnalizują naszą życzliwość. Możemy zaproponować rozmowę albo milcząc, usiąść niedaleko i być obecnym. Możemy wskazać jasne strony, zaoferować długofalową pomoc albo pomóc mu odreagować (człowiek w silnych emocjach jeszcze bardziej wstydzi się tego, że nad sobą nie panuje, i przez to jeszcze bardziej się nakręca).

Dojrzałość empatyczna opiera się na tym, że nie odcinając się od swoich emocji (ba, nawet czerpiąc z nich energię i siłę do działania), koncentrujemy uwagę na drugim człowieku. Dzięki temu dość szybko usłyszymy, czy to, co proponujemy, jest dla drugiego człowieka pomocne, akceptowalne, czy wręcz przeciwnie. Możemy „podążać za nim”, dając to, czego w tym momencie potrzebuje – milczeć albo mówić, żartować albo przytulić, wyjść albo towarzyszyć. Możemy też „zarazić” go optymizmem, humorem lub pozwolić nabrać dystansu. Istnieje mnóstwo sposobów na to, żeby udzielić rzeczywistej pomocy w konstruktywnym przeżyciu sytuacji. Słuchając drugiego człowieka, mamy nieograniczoną liczbę możliwości.

Trudno przecenić takie kompetencje. Dzięki nim tworzą się innowacyjne, synergicznie pracujące zespoły, buduje nieuchwytna, ale bardzo silnie oddziaływująca atmosfera w firmach, urzędach czy organizacjach. Bardzo ważna jest w szkole, jest także rdzeniem sukcesu firm rodzinnych.

Niestety, w naszej kulturze nie zdajemy sobie z tego sprawy. Rzadko (choć coraz częściej) są podejmowane próby profesjonalnego rozwijania takich kompetencji i tworzenia środowiska, którego swoistym DNA jest właśnie współpraca oparta na empatii. A to wydaje się największym wyzwaniem cywilizacyjnym, do którego musimy się intensywnie przygotować.

 

 

TEZA: „Wolontariat to czysty altruizm i poświęcenie”

MARSZAŁEK: Grzegorz Nawrocki

PROPOZYCJA OPOZYCJA 
  1. Joanna Smolińska
  2. Sylwester Pedowicz
  3. Jacek Wiśniewski
  4. Mariusz Gaca
  1. Marek Jurkiewicz
  2. Ewa Radkowska-Świętoń
  3. Joanna Brodzik
  4. Wojciech Borowski

 

MĘDRZEC:  Artur Nowak-Gocławski

Publiczność głosuje przed i po debacie.

Liczymy na zaangażowanie gości konferencji – każdy, kto wyrazi chęć może zabrać głos w Debacie Oksfordzkiej.

Materiały video

Galeria zdjęć

Nagroda

Koalicja Prezesi-wolontariusze przy wsparciu organizacyjnym Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce oraz Inwestycji Społecznych, postanowiła przyznać Nagrody „Człowiek wiedzy i doświadczenia” osobom, które w ciągu ostatnich trzech lat aktywnie angażowały się wolontariacko, przekazując swoją wiedzę i umiejętności innym.

Pierwsza edycja Nagrody „Człowiek wiedzy i doświadczenia” odbyła się jesienią 2017 roku. Kandydata mogła zgłosić każda osoba, organizacja pozarządowa lub innego rodzaju instytucja, w której realizowany był wolontariat kompetencji.

Celem nagród jest:

- symboliczne nagrodzenie i podziękowanie aktywnym wolontariuszom, którzy poświęcają swój czas, dzielą się wiedzą i doświadczeniem zawodowym z innymi

- wyróżnienie dobrych praktyk w zakresie wolontariatu kompetencji

- promowanie wolontariatu kompetencji i społecznej odpowiedzialności menedżerów i liderów biznesu

- informowanie o realizowanych inicjatywach i programach wolontariatu kompetencji

 - inspirowanie liderów biznesu do podejmowania aktywności społecznej w zakresie wolontariatu kompetencji

Do Nagrody zgłoszonych zostało 40 wolontariuszy kompetencji.  Wyboru laureatów dokonała Kapituła, w skład której weszli członkowie Koalicji Prezesi-Wolontariusze: Aneta Podyma (Pramerica Życie TUiR S.A.), Artur Nowak-Gocławski (Grupa ANG), Marek Jurkiewicz (InfoPraca), Krzysztof Michniewicz (ICP Group), Magdalena Duszyńska-Walczak (Nowa Era Sp. z o.o.), Michał Ciundziewicki (JetLine), Radosław Miklaszewski (Directors Group Sp. z o.o.), Marek Kuzaka (AMS).

Ogłoszenie wyników i wręczenie nagród - 5 grudnia 2017 roku, podczas V Konferencji Koalicji Prezesi-wolontariusze. Nagroda wiąże się z przyznaniem laureatom tytułu „Człowiek wiedzy i doświadczenia”.

 

Idea Nagrody

Wiedza jest bardzo silnym impulsem dla rozwoju, wzmacnia motywację wewnętrzną, dodaje odwagi  do działania, ale także wspiera twórcze rozwiązywanie problemów angażując różne pokolenia: tych doświadczonych i tych z energią zmieniania świata. Organizacjami z reguły zarządzają doświadczeni menadżerowie, którzy zdobyli znaczny kapitał wiedzy. Z drugiej strony osoby u progu kariery zawodowej nie posiadają kapitału wiedzy i doświadczenia, kapitału społecznego. Ta dysproporcja zasobów pomiędzy przywódcami biznesowymi a początkującymi liderami organizacji pozarządowych czy startupów przedsiębiorczości społecznej sprawia, że  wiedza dzielona i zdobywana w  projektach wolontariackich może mieć szczególną wartość.

Już mit prometejski pokazuje nam, jak ważnym impulsem dla rozwoju ludzkości stało się dzielenie się wiedzą i chęć zdobywania nowych doświadczeń. 

Aby promować ideę dzielenia się wiedzą i doświadczeniem oraz dobre praktyki w tym zakresie grupa liderów biznesu skupionych w Koalicji Prezesi Wolontariusze ogłosiła konkurs, którego celem jest nagradzanie  i wyróżnienie osób, które poprzez wolontariat kompetencji dzielą się z innymi swoją wiedzą, umiejętnościami i doświadczeniem zawodowym  przyczyniając się do rozwoju ważnych społecznie projektów i przedsięwzięć. Nagroda jest przyznawana za następujące działania: mentoring, doradztwo oraz wspieranie wiedzą i doświadczeniem innowacyjnych rozwiązań społecznych i przedsiębiorczości społecznej. Chcemy docenić tych, którzy dzielą się swoją wiedzą i doświadczeniem, zmotywować ich do dalszych działań, jednocześnie inspirując innych do podjęcia podobnych aktywności o charakterze wolontariackim.

                                                                                                         

UROCZYSTE WRĘCZENIE NAGRÓD LAUREATOM ODBYŁO SIĘ PODCZAS V KONFERENCJI KOALICJI PREZESI-WOLONTARIUSZE „WOLONTARIUSZ –   CZŁOWIEK – PRACOWNIK” W DNIU 5 GRUDNIA 2017 W SIEDZIBIE BUSINESS CENTER CLUB

 

LAUREACI 1-SZEJ EDYCJI NAGRODY „CZŁOWIEK WIEDZY I DOŚWIADCZENIA”

 
Jan Madey:

nominowany przez Krajowy Fundusz na Rzecz Dzieci

 Profesor zwyczajny w Instytucie Informatyki Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki. Od początku swej kariery zawodowej związany z Uniwersytetem Warszawskim. Należy do współzałożycieli Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci oraz był jednym z inicjatorów uczestnictwa Polaków w Konkursie Unii Europejskiej dla Młodych Naukowców (pełni rolę Narodowego Organizatora EUCYS). Od 23 lat z powodzeniem łączy własną karierę naukową z opieką nad kolejnymi pokoleniami młodych programistów, wśród których większość to dawni podopieczni Funduszu. Jego zaangażowanie i pomoc jest jednym z sekretów polskich sukcesów w EUCYS, a autorytet i osobisty przykład sprawiają, że w działania konkursowe każdego roku angażują się dziesiątki uznanych naukowców – pracujących także, jako wolontariusze w roli jurorów Konkursu, recenzentów zgłoszonych projektów badawczych, czy opiekunów naukowych finalistów.

 
Anna Tylki – Szymańska:

nominowana przez Stowarzyszenia Chorych na Mukopolisacharydozę (MPS) i Choroby Rzadkie

Profesor zwyczajny w Instytucie „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka”. Od ponad 30 lat jej praca zawodowa i zainteresowania dotyczą chorób metabolicznych. Założyła kilka Stowarzyszeń i od 40 lat wspiera pacjentów i ich rodziny w trudnej do zaakceptowania drodze związanej z ciężkimi i nieuleczalnymi chorobami genetycznymi. W ramach wolontariatu, współorganizuje i prowadzi międzynarodowe konferencje, które mają na celu szkolenie lekarzy ze szpitali rejonowych w Polsce i Europie wschodniej. Od 20 lat w trakcie turnusów i konferencji prowadzi nieodpłatnie konsylia i konsultacje pacjentów, którzy mają problem z dotarciem do specjalisty i uzyskaniu fachowej porady.

 

Robert Manz:

nominowany przez Fundację Samodzielni Robinsonowie

Partner Zarządzający w Enterprise Investors, zarządza funduszami private equity w Europie Środkowo-Wschodniej.  Jest założycielem i fundatorem Polskiego Stowarzyszenia Inwestorów Kapitałowych, współtwórcą programu mentorskiego SBA, promującego współpracę  specjalistów inwestycyjnych z przedstawicielami organizacji pozarządowych. Jest również współzałożycielem i członkiem Rady Fundacji Valores, funduszu filantropijnego wspierającego działania społeczne. Od 2015 roku wspiera Fundację Samodzielni Robinsonowie poprzez mentoring i doradztwo eksperckie dotyczące bieżącej działalności oraz jej strategicznego rozwoju.

 

Aleksandra Stanek – Kowalczyk

nominowana przez Fundację Samodzielni Robinsonowie

Ekspertka w dziedzinie odpowiedzialnego zarządzania i zrównoważonego rozwoju. Specjalizuje się w strategiach transformacji biznesu na rzecz zrównoważonego rozwoju, zarządzaniu relacjami z kluczowymi interesariuszami. Jest autorką szeregu publikacji i wykładowcą z zakresu odpowiedzialnego zarządzania. Członek Komitetu Technicznego 305 zajmującego się społeczną odpowiedzialnością, w tym ISO 26000.

Ekspertka w dziedzinie odpowiedzialnego zarządzania i zrównoważonego rozwoju. Starszy menadżer w zespole Sustainability Consulting Central Europe w Deloitte. Wspiera mentoringiem i doradztwem Fundację Samodzielni Robinsonowie, pomaga w wypracowywaniu strategii, wizji i narzędzi niezbędnych do realizacji projektu Food for Good, w usprawnianiu modelu zarządzania organizacją. Od 20 lat jest czynną instruktorką ZHP, od 15 zajmuje się wolontariacko kształceniem harcerskiej kadry. Była mentorką w projekcie „Vital Voices”.

 

Grażyna Jagodzińska:

nominowana przez Fundację Przedsiębiorczości Kobiet

Z wykształcenia inżynier budownictwa, absolwentka Politechniki Warszawskiej i studiów podyplomowych w L’Ecole Nationale des Ponts et Chaussee w Paryżu,  nauczyciel akademicki na Politechnice Warszawskiej.  Od 25 lat właścicielka firmy projektowo-badawczej, a kilka lat temu zafascynowana kulturą i medycyną wschodu utworzyła drugą firmę, której celem jest propagowanie  Ayurvedy i zdrowego stylu życia. Za swój największy sukces uważa, że udało jej się osiągnąć harmonię pomiędzy  pracą i życiem osobistym. Pełni społeczną funkcję Wiceprezesa Międzynarodowego Forum Kobiet – Stowarzyszenia Kobiet Nauki i Biznesu przy SGH.

W ramach wolontariatu kompetencji wspiera „Fundację Rufus Pomaga”. Jest również mentorką w Fundacji Przedsiębiorczości Kobiet, gdzie pomaga w pozyskiwaniu finansowania i realizacji inicjatyw społecznych i biznesowych podopiecznych Fundacji. Dotychczas wspierała 6 podopiecznych w 4 edycjach programu. Pięć spośród mentee Grażyny Jagodzińskiej zarejestrowało firmę, szósta jest w trakcie.

 

Dagmara Strzębicka

nominowana przez Fundację Przedsiębiorczości Kobiet

Od lat współpracuje jako doradca i trener z twórcami nowych projektów biznesowych. Specjalizuje się w modelach biznesowych i ocenie potencjału rynkowego.Współpracowała z Lewiatan Business Angels przy Konfederacji Lewiatan, funduszami seed i inkubatorami przedsiębiorczości (Science2Business, KIGmed, CITT, Nickel Incubator, Trio Fund) oraz inwestorami indywidualnymi.

W latach 2015-2016 brała udział w rozwijaniu sieci inwestorek indywidualnych Black Swan Fund, gdzie odpowiadała za pozyskiwanie i coaching projektów, przygotowania do sesji pitchingowych i procesowanie transakcji.

Jako mentorka pomaga lepiej zrozumieć mechanizmy biznesowe, przemyśleć model i zweryfikować szanse powodzenia biznesu. Wspiera także projekty w zaplanowaniu budżetu i poszukiwaniu odpowiedniego źródła finansowania zewnętrznego.Specjalizuje się w marketingu strategicznym, modelach biznesowych i ocenie potencjału rynkowego koncepcji. W ramach działań Fundacji Przedsiębiorczości Kobiet Dagmara Strzębicka realizowała wolontariat kompetencji od 2013 roku.

Dotychczas wspierała 7 podopiecznych (5 zespołów) w 4 edycjach programu w zakresie tworzenia marek, budowania strategii marketingowych, tworzenia biznesplanów. Dzięki wsparciu Dagmary Strzębickiej udało się zmienić oraz dopracować modele biznesowe, założyć innowacyjne firmy w różnych branżach, pozyskać finansowanie dla wielu inicjatyw społecznych, a 4 Zespoły zarejestrowały firmę.

 

Rafał Szczepanik:

nominowany przez Fundację Uniwersytet Dzieci

Od 15 lat prowadzi szkolenia menedżerskie, wyjazdy integracyjne i gry symulacyjne. Jest trenerem i jednocześnie menedżerem: współzałożyciel i były wiceprezes portalu Pracuj.pl, obecnie szef fundacji szkoleniowej Training Projects i portalu HRmapa.pl. Pracował w Danii i Gwatemali, prowadził szkolenia w Hiszpanii, Holandii, Bułgarii i na Litwie. Jest założycielem Polskiego Stowarzyszenia Trenerów Outdoor, które zrzesza, szkoli i certyfikuje trenerów team building. Od 10 lat prowadzi szkolenia integracyjne oraz związane z pracą w zespole, komunikacją i zarządzaniem zespołem.

Jeden z 4 najlepszych polskich trenerów biznesu (wg  rankingu  Profit i  KPMG) o dużym doświadczeniu. Autor książki  „Budowanie zespołu” oraz współautor książki „Budowanie kultury innowacyjności”. Od 2000 roku angażuje się w wolontariat kompetencji na rzecz Fundacji Uniwersytet Dzieci. Efektem tego są takie działania jak konsultacje i doradztwo strategiczne, pomoc

w stworzeniu strategii rozwoju fundacji na lata 2016-2020, doradztwo w zakresie spraw pracowniczych, konsultacje i doradztwo programowe, współtworzenie scenariuszy lekcji z zakresu doradztwa zawodowego czy realizacja cyklu szkoleń dla pracowników.

 

Małgorzata Marek:

nominowana przez Fundację PwC

Małgorzata Marek posiada ponad 15  doświadczenie biznesowe, szczególnie w zakresie budowania strategii rozwoju biznesu, komunikacyjnych, edukacyjnych, a także Diversity czyli zarządzania różnorodnością. Swoje doświadczenie zdobywała m.in. w Ministerstwie Skarbu Państwa, Parlamencie Brytyjskim, Pracodawcach RP i Provident Polska. W PwC odpowiada za działania z obszaru CSR w 27 państwach Europy Środkowo Wschodniej - koncentrując się na rozwoju przedsiębiorczości, projektach z zakresu edukacji i innowacji społecznych. Współtworzyła globalną strategię CSR firmy, doradza w tworzeniu usług i produktów w obszarze zrównoważonego rozwoju w regionie. Małgorzata zasiada w jury konkursu na najlepsze Przedsiębiorstwo Społeczne Roku, przewodniczy pracom komitetu ds. CSR  Francuskiej Izby Przemysłowo- Handlowej a także jest doradcą pro bono ds. rozwoju NesST Polska i ambasadorką Programu Pomocy Pierwsza Praca. Jest także certyfikowanym coachem (ICF i EMCC EQA).

Jako menadżerka w PwC, odpowiada za rozwój wolontariatu w swojej firmie i angażuje się wolontariacko prywatnie. Od 6 lat bierze udział w programie coachingowym który ma na celu rozwój lidera oraz pracę nad poprawą efektywności działania organizacji pozarządowej. Efektami pracy coacha z coachee było m.in. stworzenie nowych inicjatyw oraz produktów przez organizacje, pozyskanie nowych partnerów, poznanie nowych narzędzi. Przykładem jest Stowarzyszenie Sandomierski Szlak Jabłkowy, który dzięki pracy coachingowej z Małgorzatą stworzył 2 nowe produkty i zdobył nagrodę na targach turystycznych w Kielcach. Pracuje jako mentorka z młodymi ludźmi z organizacji Szczęśliwa Droga, wspiera Stowarzyszenie 61, Fundację Pomocy Pierwsza Praca.

LUDZIE KONFERENCJI

Aleksandra Stanek-Kowalczyk

Ekspertka w dziedzinie odpowiedzialnego zarządzania i zrównoważonego rozwoju. Starszy menedżer w zespole Sustainability Consulting Central Europe w Deloitte. Specjalizuje się w strategiach transformacji biznesu na rzecz zrównoważonego rozwoju, zarządzaniu relacjami z kluczowymi interesariuszami, w tym budowania zaangażowania i zaufania klientów, ujawnianiu danych niefinansowych, etyce oraz zarządzaniu wpływem organizacji na otoczenie.

Jest autorką wielu publikacji dotyczących odpowiedzialnego zarządzania, certyfikowaną trenerką i wykładowcą odpowiedzialnego zarządzania. Zdobywczyni wyróżnienia w trzeciej edycji konkursu Pióro Odpowiedzialności na najlepszy artykuł ekspercki dotyczący CSR.

Członek Komitetu Technicznego 305 zajmującego się społeczną odpowiedzialnością, w tym normą ISO 26000, ekspert w Konkursie o tytuł „Dobroczyńca Roku” i w konkursie Społeczny StartUp. Była członkiem komitetu weryfikującego tłumaczenie Wytycznych GRI G4 na język polski. Znajduje się na Liście Kobiet Polskiego CSR-u.

Absolwentka politologii i zarządzania na Uniwersytecie Jagiellońskim, programu MBA Management for Central and Eastern Europe (stypendystka Fundacji Haniela) ukończonego z wyróżnieniem, międzynarodowego programu LEAD-Leadership for Sustainable Future. Obecnie w trakcie studiów doktoranckich w Szkole Głównej Handlowej.

 

Jacek Jakubowski

Współwłaściciel i superwizor Grupy Trop, psycholog, przewodniczący Rady Trenerów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, członek założyciel Stowarzyszenia Inicjatywa Firm Rodzinnych, superwizor treningu psychologicznego rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne, superwizor warsztatów szkoleniowych rekomendowany przez Stowarzyszenie Trenerów Organizacji Pozarządowych, członek polskiego klubu amerykańskiej organizacji Innowatorzy dla Dobra Ogółu „Ashoka”.


Jest uznanym ekspertem w dziedzinie społecznej odpowiedzialności biznesu. Jest autorem koncepcji pierwszej w Polsce szkoły trenerów (założonej przed 40 laty), która wyewoluowała w największą szkołę trenerów biznesu prowadzoną w ramach Grupy Trop.


Autor koncepcji i realizator cykli szkoleniowych dla wielu firm. Doświadczony mentor i coach pracujący z najwyższą kadrą menedżerską. Zajmuje się m.in. budowaniem i realizacją strategii rozwoju społecznego w korporacjach i firmach rodzinnych, szkoleniami z zarządzania zmianą, aktywizacji, budowania współpracy w strukturach sieciowych, rozwijania umiejętności psychospołecznych, wprowadzania innowacyjnych rozwiązań. Konstruuje programy przeciwdziałania bezrobociu, aktywizacji środowiska lokalnego, zmian w systemie edukacji, profilaktyki uzależnień.

Pracował dla wielu firm, m.in.: Amplico Life, Raiffeisen Bank, mBank, ING Bank Śląski, BZ WBK, Agora, ITI, Bombardier, PLL LOT, WSiP, BPH, Inter Cars, PWN. Był konsultantem wielu organizacji pozarządowych, m.in. Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce, Fundacji BORIS, Stowarzyszenia CAL (Centra Aktywności Lokalnej), Klubu Gaja, Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

Marzena Kacprowicz

Z wykształcenia polityk społeczny, z pasji – promotorka kreatywnego korzystania z internetu. Pomysłodawczyni aplikacji TuDu.org.pl, pierwszej w Polsce platformy crowdsourcingowej dla trzeciego sektora, i LEVER Basic, narzędzia online do samodzielnej oceny kompetencji miękkich. Od 2011 roku związana z Fundacją Dobra Sieć, w której opiekuje się programem e-wolontariatu. Wymyśla i realizuje projekty, które wykorzystują potencjał internetu do prowadzenia rozmaitych działań społecznych, tworzy strony WWW i aplikacje, pisze publikacje oraz prowadzi szkolenia dotyczące m.in. (e-)wolontariatu i bezpiecznej współpracy online. Jest zafascynowana społecznościami internetowymi i ich wpływem na życie w „realu”. To właśnie dzięki nim jest przekonana, że nowe technologie mogą być świetnym narzędziem do poznawania i zmieniania świata na lepsze.

Sylwia Spurek

Doktor nauk prawnych, radczyni prawna, legislatorka. Od 1999 roku zaangażowana w działania na rzecz praw człowieka. Autorka kilkudziesięciu publikacji dotyczących kwestii równego traktowania i dyskryminacji, a także przemocy wobec kobiet i w rodzinie. Specjalizuje się również w kwestiach procesu stanowienia prawa, lobbingu i rzecznictwa interesów oraz dostępu do informacji publicznej. Od września 2015 roku zastępczyni rzecznika praw obywatelskich.

Ewa Krupa

Prezes Fundacji Orange, jednej z największych fundacji korporacyjnych w Polsce działającej na rzecz wyrównywania szans oraz nowoczesnej edukacji dzieci i młodzieży. W latach 2013-2017 Przewodnicząca Zarządu Forum Darczyńców, zrzeszającego organizacje, które realizują swoją misję na rzecz dobra wspólnego, zgodnie z wysokimi standardami działania.

Od wielu lat zaangażowana w projekty z wykorzystaniem nowych technologii, by zwiększać kreatywność, popularyzować udział w kulturze, pobudzać współpracę i rozwój lokalny oraz wzmacniać kompetencje niezbędne do budowy społeczeństwa XXI wieku. Aktywnie uczestniczy też w inicjatywach związanych z rozwojem wolontariatu pracowniczego w Polsce.

Jest absolwentką Wydziału Prawa i Administracji na Uniwersytecie Warszawskim.

Jacek Siadkowski

Ekspert w dziedzinie grywalizacji, trener, przedsiębiorca społeczny. Prezes i współzałożyciel Gerere Fun for Good (do 2016 roku Fundacji Highlight/inaczej), przedsiębiorstwa społecznego zmieniającego świat na lepszy za pomocą grywalizacji. Autor publikacji Grywalizacja. Zrób to Sam!, laureat prestiżowych stypendiów. Projektował największe polskie społeczne programy grywalizacji.

Grzegorz Nawrocki

Anglista, amerykanista, dziennikarz. Prowadził programy publicystyczne w TVP (m.in. „Punkt widzenia”, „Newsroom”, „Wywiady Jedynki”). Dwukrotny stypendysta brytyjskiego rządu w ramach British Chevening Scholarship, programu Fundacji Schumana „Leader in Civil Society” i BAS Top People Project w BBC World Service. Ukończył międzynarodowe staże dziennikarskie w BBC i ITN w Londynie i Manchesterze. Prezes British Alumni Society w Polsce. Organizator i prowadzący cykl „Debaty Oksfordzkie” na UW, a także inicjator i wydawca cyklu debat „Zderzenia” organizowanych w Teatrze Polskim przez Oxbridge Society Poland i Onet.pl. Prywatnie interesuje się teatrem słowa i dramą. Jest reżyserem słuchowisk radiowych.

Mariusz Gaca

Od stycznia 2017 roku pełni funkcję wiceprezesa zarządu Orange Polska ds. rynku konsumenckiego. Jest również przewodniczącym komisji ds. etyki tej firmy. Od 2011 roku sprawuje obowiązki wiceprezydenta Pracodawców RP i przewodniczącego Polskiej Sekcji BIAC przy OECD. Od 2013 roku jest członkiem Koalicji Prezesi-wolontariusze, aktywnie angażując się w działania wolontariackie i promując zasady społecznej odpowiedzialności biznesu.

Karierę zawodową rozpoczął w Grupie Elektrim, w której w latach 1995-2000 współtworzył biznesplany lokalnych operatorów telekomunikacyjnych. Od 2001 roku pracował w Grupie TP (Telekomunikacja Polska) jako dyrektor pionu multimediów i był odpowiedzialny za rozwój oferty dostępu do internetu dla rynku klientów indywidualnych. W latach 2005-2009 odpowiadał za rynek biznesowy Grupy TP. Od 2009 roku pełnił funkcję dyrektora wykonawczego Grupy TP w dziale sprzedaży i obsługi klienta oraz prezesa zarządu PTK Centertel (operatora telefonii komórkowej Grupy TP) do czasu jej połączenia z TP w 2013 roku. W latach 2014-2016 był wiceprezesem zarządu Orange Polska ds. rynku biznesowego.

Jest absolwentem Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy i Uniwersytetu Warszawskiego, ma również dyplomy MBA University of Illinois at Urbana Champaign i AMP z INSEAD.

Joanna Smolińska

Prezes zarządu Antalis Poland. Z wykształcenia biolog molekularny. Absolwentka London Business School (Senior Executive Programme) i Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 23 lat działa na rynku B2B. Przechodząc przez kolejne szczeble kariery, w lipcu 2002 roku objęła stanowisko dyrektora zarządzającego. Z początkiem 2008 roku została awansowana w strukturach koncernu Antalis na dyrektora ds. rozwoju sprzedaży oraz nowych sektorów w regionie Europy Centralnej i Południowo-Wschodniej (obejmującym 11 krajów, od Rosji po Turcję). Od 2009 roku zarządzała połączonymi firmami Antalis Poland i Map Polska, pełniąc funkcję dyrektora zarządzającego i prezesa zarządu. Obecnie sprawuje obowiązki dyrektora regionu CSEE w sektorze visual communication.

Sylwester Pedowicz

Country manager, dyrektor oddziału Ikano Bank AB (publ) w Polsce. Absolwent SGGW-AR i Uniwersytetu Warszawskiego. Menedżer z 25-letnim doświadczeniem w bankowości. Jako COO uczestniczył w kilku projektach „green field” w polskim sektorze bankowym, w tym Toyota Bank Polska i HSBC Bank Polska. Od 2010 roku organizuje, a następnie zarządza polskim oddziałem szwedzkiego banku w Polsce. Członek Komitetu Konferencji Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce, doradca pro bono w organizacji Innowatorzy dla Dobra Publicznego „Ashoka”. Czas wolny najchętniej spędza na motocyklu.

Joanna Brodzik

Polska aktorka filmowa i telewizyjna. Największą sympatię telewidzów zdobyła dzięki roli w serialu „Magda M” oraz „Kasia i Tomek”. W 2007 roku została nagrodzona Telekamerą w kategorii najlepsza aktorka. Od ponad 20 lat angażuje się w pomoc osobom niepełnosprawnym. Jest założycielką i prezesem Fundacji Opiekun Serca, która zajmuje się m.in. wspieraniem inicjatyw i rozwiązań służących ułatwieniu dostępu do rynku pracy osobom niepełnosprawnym i zagrożonym wykluczeniem społecznym, rozwijaniem kontaktów kulturalnych, artystycznych oraz współpracy między społeczeństwami różnych krajów, kultur.

Ewa Radkowska-Świętoń

Ukończyła SGH w Warszawie. Pracę rozpoczęła w 1995 r. w Centrum Operacji Kapitałowych Banku Handlowego. 1996-1998 w ING IM Polska zarządzająca. 1997-1999 wykładowca w Wyższej Szkole Bankowości i Ubezpieczeń. 1999-2007 w ING IM zarządzająca i p.o dyrektora departamentu inwestycji. 2007-2008 w Aviva Investors zarządzająca. 2008-2012 w ING PTE członek zarządu. 2012-2017 w NN PTE wiceprezes, dyrektor ds. inwestycji. Od września 2017 roku wiceprezes w Skarbiec Holding, a od października prezes Skarbiec TFI. W 2005 roku otrzymała Złoty Portfel dla najlepszego zarządzającego funduszem obligacji, a w 2010 i 2013 – Byki i Niedźwiedzie dla najlepszego OFE.

Marek Jurkiewicz

Dyrektor generalny InfoPraca.pl (Grupo Intercom). Odpowiada za strategię rozwoju spółki w Polsce.

Lider i mentor z ponad 15-letnim doświadczeniem w zarządzaniu średnimi i dużymi firmami o zasięgu międzynarodowym. Ekspert i coach dla start-upów, członek komisji oceniających. Promuje podejście do działania opartego na wartościach takich, jak szacunek, etyka i pokora. Ekspert KE ds. przestrzegania praw człowieka w sektorze zatrudnienia. Współpracował ze strefami ekonomicznymi przy pozyskiwaniu inwestorów, brał udział w pracach Komisji Trójstronnej dotyczącej partnerstwa publiczno-prywatnego związanego z rynkiem pracy, w Polskim Forum HR wpływał na kreowanie rozwiązań prawnych dotyczących rynku pracy.

Zajmował się m.in. wolontariatem kompetencji w szkołach i na uczelniach, brał udział w akcjach „Wielka Gala Integracji”, „Dzień Dziecka w Teatrze Kamienica”, „Witaj, szkoło!”, jeden z inicjatorów konferencji „Wolontariat drogą do odpowiedzialnego przywództwa”.

Wojciech Borowski

Posiada bogate doświadczenie w budowaniu firm – zarówno na poziomie korporacji, jak i start-upów, a także w odbudowywaniu pozycji rynkowej przedsiębiorstw, pomagając im stać się liderami na swoich rynkach. Obecnie zarządza trzema niezależnymi agencjami w ramach McCann Worldgroup.

Studiował finanse i ekonomię na Uniwersytecie w Hartford w USA. W 2011 roku został wybrany Człowiekiem Roku Reklamy magazynu „Brief”, a w 2012 Człowiekiem Europy Havas Worldwide. W 2013 i 2014 roku był nominowany przez magazyn „Press” do konkursu „AdMan of the Year”. W latach 2012-2016 pełnił funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Stowarzyszenia Komunikacji Marketingowej SAR. Jest członkiem YPO Poland Chapter i został wybrany na stanowisko przewodniczącego tej organizacji na lata 2016-2017. Jest często zapraszany przez media do wypowiedzi na tematy takie, jak nowe technologie, trendy w komunikacji, zarządzanie komunikacją i reklamą.

Jacek Wiśniewski

Pracownik różnych firm sektora finansowego od 1995 roku. Zaczynał karierę, obsługując klienta detalicznego w biurze maklerskim, był analitykiem fundamentalnym i technicznym oraz kierował zespołem dealerów działających na rachunek banku. Od 2000 roku jest odpowiedzialny za analizy makroekonomiczne i rynków finansowych. Od 2009 roku kierował Departamentem Domu Maklerskiego i Analiz Ekonomicznych, piastując stanowisko dyrektora Domu Maklerskiego R-Brokers. Był członkiem Rady Gospodarczej doradzającej premierowi w sprawach gospodarczych. Od 2015 roku jest prezesem zarządu spółki Raiffeisen TFI. Główne obszary jego zainteresowania to ekonomia, psychologia, zarządzanie i przywództwo. Autor licznych edukacyjnych i analitycznych artykułów na tematy finansowe i ekonomiczne.

Artur Nowak-Gocławski

Związany z ANG Spółdzielnią i Grupą ANG, działającymi głównie w branży finansowej oraz z Fundacją Będę Kim Zechcę, zaangażowany w wiele projektów społecznych w tym w Koalicję Prezesi Wolontariusze, projekt Nienieodpowiedzialni.pl, Konferencję Przedsiębiorstw Finansowych, Konfederację Lewiatan, zwolennik strategii biznesowych opartych o idee zrównoważonego rozwoju, zaangażowania społecznego i budowy wartości wspólnej. Firmy, które współtworzy razem ze swoimi koleżankami i kolegami otrzymały wiele nagród biznesowych i społecznych m.in. Etyczna Firma 2015 i 2016 w Konkursie Pulsu Biznesu i PwC, Pracodawca Roku 2015, 2016 i 2017 w konkursie AON, Gazele Biznesu 2015 i 2016 Pulsu Biznesu, Listki CSR Polityki 2015 i 2016. W 2015 roku otrzymał osobiste wyróżnienie "Człowiek, który zmienia biznes” w pierwszej edycji nagrody Forum Odpowiedzialnego Biznesu.

Partnerzy

KONTAKT

» Agnieszka Łukasik

» Inwestycje Społeczne Sp. z o.o.

» E-Mail: a.lukasik@inwestycjespoleczne.pl

» Telefon: (22) 825 68 50

KONTAKT DLA MEDIÓW

» Weronika Chrapońska

» Stowarzyszenie Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce

» E-Mail: w.chraponska@filantropia.org.pl

» Telefon: (22) 622 01 22